۲۱ اوت ۲۰۲۶ - مطالعه اخیر که در Indian Journal of Pediatrics منتشر شده است، ناهماهنگیهای شدیدی را بین نتایج واقعی قند خون و اهداف بالینی در بیماران کودکان که از تزریقهای متعدد انسولین در روز استفاده میکنند، آشکار نمود. این نتایج نشان میدهد که برای کشف نوسانات پنهان و بهبود مدیریت بالینی، باید از اتکای صرف به آزمایش سنتی HbA1c فراتر رفت و از پایش مداوم قند خون(CGM) استفاده کرد.
آزمون سنتیHbA1c اغلب نوسانات قابل توجه روزانه قند خون را پنهان میکند. بهمین دلیل، دکتر Tandon و همکارانش متغیرهای CGM و ارتباط آنها را با HbA1c استاندارد و عوامل اقتصادی-اجتماعی در جوانان مبتلا به دیابت نوع ۱ ارزیابی کردند.
محققان برای ترسیم پروفایلهای پیوسته قند خون، یک ارزیابی مشاهدهای متمرکز بر روی ۹۲شرکتکننده انجام دادند. میانگین سنی این افراد ۱۵.۷سال و میانگین HbA1c آنها در شروع مطالعه ۸.۰ درصد بود. برای تعیین نقاط پایانی بالینی، شرکتکنندگان به مدت ۱۴روز از سنسورهای حرفهای پایش مداوم قند خون(CGM) استفاده کردند.
یافتههای بالینی کلیدی:
· نوسانات قند خون: نتایج نشان داد که ۹۲درصد از شرکتکنندگان دچار نوسانات شدید قند خون بودند؛ بهطوری که ضریب تغییرات (CV) در طول دوره مطالعه، بیش از ۳۶درصد بود.
· زمان در محدوده هدف (TIR): میانگین زمان حضور در محدوده هدف ( قند خون بین ۷۰ تا ۱۸۰میلیگرم بر دسیلیتر) تنها ۴۱درصد بود. در مقابل، این شرکتکنندگان بهطور متوسط ۴۱ درصد از زمان خود را در وضعیت هایپرگلیسمی (بالای ۱۸۰میلیگرم بر دسیلیتر) و ۱۴درصد را در وضعیت هیپوگلیسمی (زیر ۷۰ میلیگرم بر دسیلیتر) سپری میکردند.
· تأثیر سن در زمان تشخیص: مشخص شد که سن بالاتر در زمان تشخیص، با بهبود زمان در محدوده هدف و کاهش زمان هایپرگلیسمی مرتبط است؛ هرچند این مورد با افزایش اندک خطر هیپوگلیسمی همراه بود.
· الگوی مصرف انسولین: این مطالعه نشان داد که استفاده از انسولین پایه NPHدر مقابل انسولین پایه گلارژین به طور قابل توجهی با افزایش زمان زیر محدوده همراه است، اما همزمان کاهش زمان بالای محدوده را تسهیل میکند.
· همبستگی با HbA1c: سطوح HbA1c با «زمان در محدوده» و «زمان هیپوگلیسمی» همبستگی منفی، و با «زمان هایپرگلیسمی» و «میانگین قند خون» همبستگی مثبت داشت.
نتایج نشاندهنده کاستیهای قابل توجهی در دستیابی به کنترل بهینه قند خون است، زیرا میانگین زمان در محدوده در این بیماران تنها ۴۱درصدبود که شکاف قابل توجه بین نتایج واقعی و اهداف بالینی قند خون توصیه شده برای کسانی که به تزریقهای متعدد انسولین در روز متکی هستند را برجسته میکند.
بر اساس این مطالعه محققان نتیجه گیری کردند که ادغام روتین پایش مداوم قند خون میتواند به طور مؤثر تغییرات پنهان قند خون را شناسایی کند و به عنوان یک ابزار مکمل بسیار ارزشمند برای آزمایش استاندارد HbA1c برای اصلاح تنظیمات درمانی شخصیسازی شده و بهبود کنترل کلی قند خون، عمل کند.
در حالی که این تحقیق با موفقیت ارتباطات حیاتی بین معیارهای CGM وHbA1c را برجسته میکند، بررسی متغیرهای اقتصادی-اجتماعی که به آنها پرداخته نشده در تحقیقات آینده میتواند درک جامعتری از موانع چندوجهی دستیابی به اهداف قند خون توصیه شده بدون مقابله با این یافتههای پایه اولیه، ارائه دهد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/real-world-glycemic-gaps-in-pediatric-t1dm-uncovered-by-cgm-suggests-study-176748